Sunday, December 30, 2007

ဝါစာကမာ ေရးမိေရးရာ


ခင္႕ပါးၿပင္ေပၚက ေမႊးလ်လ် သနပ္ခါး
ေမာင္႕ပါၿပင္ေပၚက ႏြမ္းလ်တဲ႕ မ်က္ရည္
ဒီႏွစ္ခု ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရသြားရင္
ေလာကကို အလွဆင္မယ္႕
ေဆးတစ္စက္ ၿဖစ္သြားမွာပါခင္ ရယ္။


++++++++++++++++++++++
ေၾကာင္ၾကာၾကာ ေရမငုတ္ႏိုင္ဘူး
ေယာင္ခ်ာခ်ာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းမွာၿဖင္႕
မာန္တင္းလို႕ ၿပင္ကာေန
ဟန္ေရးဖြဲ႕လို႕ ၿပန္ေရးခက္သမို႕
အလိုေလ
ဘယ္ႏွာၾကီးပါလိမ္႕
လြမ္းရက္ကယ္ ေၿဖမဆည္းႏိုင္
ခင္ေလးေရ ၿပန္လာခဲ႕ေတာ႕
ရင္မွာေလ ဗ်ာပါလိုက္ေဆြး
ေတာင္ပံုရာ အ၀တ္တစ္ပံုနဲ႕
လွမ္းလင္႕လို႕ ၾကိဳကာေနမယ္
အလြမ္းသင္႕တဲ႕ ဒဏ္ မခ်ိေအာင္ ခံေနရတာမို႕
ခက္ေခ်ၿပီ ေနာင္ခါမ်ားမွာၿဖင္႕
တစ္ေယာက္တည္း ခ်က္ကာစား
လက္ေမာင္းေတာ္ပင္႕ အားမာန္ကိုတင္း
ေဆးေပအံုးေတာ႕ ပုဂံေတြ
အုိကြယ္
လြမ္းလွခ်ည္ရဲ႕။