Wednesday, February 13, 2008

ကိုယ္ေရးၿပီး ကိုယ္ၾကိဳက္ရာ


ေမာင္ဟာေလ
လင္းလက္ေတာက္ပ အာကာထက္က
တိမ္မွ်င္ေတြကို ဆြဲယူဖမ္းဆုပ္
ေရာယွက္ေမြေႏွာက္ သ႑ာန္ရုပ္ကို
ႏု၏တေရာင္ ရင္႕၏တလွည္႕
ခ်ည္ေႏွာင္သိမ္းဖြဲ႕ ႏြဲ႕ယဥ္ယဥ္သို႕
ၿပည္႕စံုခြန္းအား လက္အစံုၿဖင္႕
ဖန္ဆင္းေထြခ်ိမ္႕
ၿပံဳးစရူပါ မူရာေၾကာ႕ကို
သိမ္ငယ္တုန္လႈပ္ ညႊတ္တြားခယ
အလွဘုရား ဖူးေၿမာ္ပါ၏

ေမာင္ဟာေလ
ွတီတီတာတာ နားရည္ခ်ိဳၿမ
ေတာေတာင္ေရေၿမ ေနမင္းလမင္း
ေလေၿပညင္းသြဲ႕ ၾကြားၾကြားဝင္႕ခ်ယ္
ဖူးငံုပြင္႕သစ္ ပန္းစကားၿဖင္႕
ဆန္းသစ္ေထြသီ ခြန္းတံု႕ဖြဲ႕ႏြဲ႕
ေၿမခၾကယ္ေၾကြ ပဥၥလက္ၿဖင္႕
ေရးသားခ်ယ္လည္း
ခ်စ္သူေၿခလွမ္း မြမြခ်ီဟန္
သိမ္းႏုတ္ႏုယဥ္ ပြင္႕ဖတ္ခင္းက်င္း
ေဖာ္က်ဴးဆိုခြင္႕ မဝန္႕မိပါ။

ေမာင္ဟာေလ
အလြမ္းေတြေပၚ အလြမ္းဆင္႕လို႕
ဝိုင္ရည္ခ်ိဳၿမ စိမ္႕စိမ္႕မက္မက္
မက္မက္ရႈိက္ရႈိက္ အိပ္မက္ေယာင္ဝါး
သူေယာင္ေလးလား ခ်စ္သူလားဟု
ေပြ႕ဖက္ ယူငင္ ဟစ္ေၾကြးၿမည္တမ္း
လြမ္းတသသ ေတးညင္းသီသုိ႕
တီးခတ္ပါလည္း
ပီဘိလ်စ္လ်ဳဳ မ်က္ကြယ္ၿပဳတတ္
ခ်စ္သူ႕ေကသာ ေက်ာ႕ပိတုန္းကို
လႈပ္ခတ္ႏိုင္စြမ္း ႏြမ္းပါးလွ၏

ေမာင္ဟာေလ
ေပြ႕ေပြ႕ဖက္ဖက္ ၾကင္ၾကင္နာနာ
လာလွဲ႕ဆြဲယူ ညိဳ႕ယူအနမ္း
မိုးစမ္းပန္းမွ် ဖြဲဖြဲသဲလို႕
ရြာသြန္းေစြစ လြတ္ကာတိမ္းမူး
ရစ္ယူေႏွာင္ဖြဲ႕ သိမ္႕သိမ္႕ေဝဆင္း
မ်က္ေတာင္စင္းသို႕ ဖမ္းစားသူေယာင္
ၿပဳစားပါလည္း
လြင္႕ပါးထြက္ခြာ မႈံဝါးကြယ္ေပ်ာက္
ခ်ိဳၿမိန္ႏုတ္ခမ္း ဝတ္ရည္လႊလႊ
လြမ္းတသသ မွန္းဆမိ၏

ေမာင္ဟာေလ
ၿမတ္ႏိုးလြမ္းဒဏ္ တိုက္စားခ်ဳငင္
ၾကမၼာရဟတ္ ေလအေဝွ႕တက္
ေၾကြလင္႕ႏြမ္းေလ်ာ္ ေမြ႕ကာေပြလတ္
ေရၿပင္ ကမ္းပါ သြင္သြင္စီးခက္
တင္သည္႕ ကမ္းပါ နားသည္႕ခိုရာ
ေၿခရာမဲ႕လို႕ ေပ်ာက္ဆံုးလမ္းသြယ္
တည္ရာေႏွာင္ၾကိဳး
ထံုးသည္႕ႏွလံုး ေနဆဲခိုက္ဝယ္
တြန္းထိုးလိႈင္းခတ္ ပင္႕ယူေၿခြဖ်က္
ေၾကြမြပ်က္သံုး ေရာ္ရီတိမ္းပါး
သစ္ရြက္ေၿခာက္ကေလးပါ။

အနႏၱေမတၱာၿဖင္႕
ဘေကာင္း